maandag 23 april 2018

Trompe-l'oeil

Ik zie mezelf
in een levensgrote spiegel,
ik schrik.
Wat ik daar zie
zit niet in mijn hoofd.

Vertel me
dat ook jij
wat anders ziet.

dinsdag 13 maart 2018

Gaudí

Ik geef je roest en steenkool,
morgen diamanten.
Morgen wordt alles anders.
Ik zal kathedralen bouwen
om de wolken te kussen,
hopen dat mijn spitsbogen
hoger reiken dan dat jij kunt dromen.

Droom je soms over mij?
Zie je hoe klein we zijn
in onze grootheidswaanzin,
hoe jong in onze gezamenlijke jaren?
Kan je de top al zien?
We hebben nog wat kilometers te gaan,
wonderen te aanschouwen.

En we zijn zo klein, samen.
Het bouwwerk nog slechts fundamenten.
Maar ik zie het groots, eeuwig.
Ik maak plannen met Gaudí
in het achterhoofd.

vrijdag 9 februari 2018

Zout

Hij toonde me het wit
van zijn oogbal en zei:
"Ook ik heb vrees gekend."
Ik had geen repliek, dus
opende hij zijn schedel
en terwijl ik naar de
kokende hersenen keek
dacht ik:
"Nog een snuifje zout!"

Soms moet je ongezouten meningen
met een korrel zout nemen.

Ik vertelde hem een verhaal
over een moraalridder die
zijn eigen paard opat.
Het hoe en waarom
doet er niet toe.
Hij zweeg, maar keerde
zich binnenstebuiten.
Ik kon zijn waslabel zien:
"50% sproetjes."
Hij vroeg me wat ik dacht.

Ik mompelde
dat ik doof, stom
en blind ben.
Hij vond dat egoïstisch.

woensdag 3 januari 2018

donderdag 21 december 2017

Blikvanger

Ik vang je blik in je spiegelbeeld,
maar weet niet hoeveel je ziet.
Ons bestaan dat elkaar even raakt,
als een venndiagram waarin wij
wiskundige verschillen zijn die
in de tijd samenkomen.

We spelen een dobbelspel,
het hoogste aantal ogen
is net genoeg voor een verdwijntruc.
Als de trein dan stopt
trekt onze verzameling uit elkaar,
als cellen die zich splitsen.

Ik zie je nog net knikken als ik
je blik opnieuw vang door het raam,
en je uit mijn gezichtsveld flitst.

zondag 3 december 2017

Parallel

Er is een parallelle wereld
waar vogels in het water vliegen
terwijl wij dromen vissen te zijn,
te zwemmen in de lucht.

Waar honden arrogant zijn en
katten plezant, met hun domme blik
en lange tong wanneer ze hijgend
de bal terugbrengen.

Waar de spin met haar acht poten
van bloem naar bloem zoemt en
hoopt dat er geen vlieg in een web
haar opwacht en verslindt.

Waar de mens zes poten heeft en
zich razendsnel voortplant, zelfs na
een nucleaire ramp, terwijl
kakkerlakken kankers krijgen.

Er is een parallelle wereld, waar
liefde overheerst en doodknuppelen
elkaar stevig vastpakken betekent,
zoals een moeder haar kind.

maandag 27 november 2017

Testament

Als ik mezelf ooit vergeet,
help me dan herinneren.
Aan de dagen
dat je me liefhad
en onze eerste jaren.
Hoe de wereld veranderde,
hoe ons verhaal begon,
herbeleef het met me
tot we samen huilen.

Toon me foto's van mensen
die ik niet mag vergeten.
Noem namen zodat ze
ook bij mij blijven leven,
zelfs al weet ik niet meer precies
waarom het pijn doet.
Een mens bestaat uit niet
meer dan anekdotes,
laat me ze herdenken.

Wijs me op waar ik voor stond,
waar mijn hart van overliep
en ik mijn stem voor verhief.
Laat me mijn vuisten
opnieuw ballen, mijn lip
trillen en me weer
op een podium wanen.
Als ik me strofen herinner,
lees het vers met me mee.

Als ik mijn wilde jaren
uit mijn haren heb geslagen,
zorg dan dat ik nog wel
de muziek kan smaken.
Als ik jouw stem vergeet,
niet meer je volume weet,
zing voor me. En als ik
de teksten niet juist meezing,
laat ze fout zijn.

Verlies ik wat jij
schoonheid vindt,
laat me lachen.
Je zal zien dat
mijn glimlach, mijn ogen
weer naar je zullen
schitteren, als jij dan
ook weer kunt stralen
zullen we samen jong zijn.

Laat me niet eenzaam
in mijn leeg hoofd vertoeven,
bel in mijn naam vrienden op
die het vergeten niet
als ziektekiem dragen.
Trek me binnenstebuiten,
achterstevoren, de deur uit.
Hou me vast als ik vergis
in wie wie is.

Laat ze ons niet
uit elkaar drijven,
jij bent de lijm die
mijn brein probeert
heel te houden,
zodat mijn handen
je gezicht nog herkennen
en ik lach bij
het strelen van je neus.

Blijf me koesteren
ook al ben ik niet meer
dan mijn eigen schim.
Zie dat jij mijn verleden bent,
en dat alles wat ik ben
ergens verstopt zit.
Tel tot tien, want wie
niet weg is, is gezien.
Kijk naar me.

Ik ben nog steeds
die vrouw die je liefhad,
en huilen kon als je
niet bij haar was.
Als ik mezelf ooit vergeet,
help me dan herinneren.
Dat alles niet voor niets, maar
een mooi verhaal is geweest.
Jij zult mijn laatste herinnering zijn.